آرشیو

  • 27/مهر/1392 - 15:09
    امید و آرزو مایه تلاش انسان و حرکت اوست. این توان‌مندی از نعمت‌های پربرکت الهی است که در سایه آن، شکست‌های انسان به عرصه تجربه برای موفقیّت آینده تبدیل می‌شود. باید دقت کرد که عامل امید راهی برای کوشش و تحرّک بیشتر است وگرنه امید به آینده، به تنهایی و بدون بهره‌گیری از فرصت نوعی حماقت است.
    امام علی (علیه السلام) می‌فرماید:
    «لَا تَكُنْ مِمَّنْ یَرْجُو لِنَفْسِهِ بِأَكْثَرَ مِنْ عَمَلِه»1
    ترجمه: از کسانی مباش که بیش از کار و عمل خود امید دارند.

پیوندهای تصویری